Beginnen

Het wordt tijd om te beginnen. DE lust om met duiven verder te gaan neemt weer iets toe maar het is nog maar de vraag of alles wel weer wordt zoals het ooit eens was. Tegenslag op tegenslag zorgt nu bepaald niet voor een goede motivatie. In het kort. In oktober afgelopen jaar bleken mijn duiven te zijn besmet met de salmonellabacterie. DE verbazing was groot omdat uit onderzoeken bleek dat de duiven gezond waren!!!. Laboratorium onderzoeken op zowel mest als bloed geven dus geen duidelijk over het wel of niet hebben van deze gevreesde ziekte. Het mag duidelijk zijn dat kuren en enten in het najaar dringend noodzakelijk is. Nadat de kuur achter de rug was en de duiven werden geënt kon ik dus in feite op 1 oor gaan liggen te slapen. Tenminste, dat dacht ik. Na een week of 2 zag ik opeens een duifje lopen die moeite met vliegen had. Eerst maar eens even aan gekeken maar na een paar dagen was het vliegen helemaal over. Bij het in handen nemen vernam ik meteen weer de kenmerkende knobbel op het vleugelgewricht en dit deed met het ergste vermoeden. W. gebeld en die vroeg mij met enkele duiven te komen. Al snel was zijn conclusie dat salmonella opnieuw toegeslagen had. Tenminste, bij de duiven die ik mee had. Daar sta je dan. Een maand kuren en een enting met dode entstof bleek niet voldoende om bepaalde duiven gezond te krijgen. Besloten werd om de duiven te vaccineren met levende entstof. Omdat W. dacht dat door deze enting veel duiven zouden kunnen omvallen zouden de duiven opnieuw gekuurd moeten worden maar dan met een ander middel. Deze kuur was meer om voor zo weinig mogelijk omvallers te zorgen. Na 10 dagen kuren, 5 dagen rust en toen de enting. Nu, een week verder, viel geen enkele omvaller te betreuren en dit is volgens W. een teken dat nu waarschijnlijk alles goed is. We wachten maar af. Het vertrouwen in mijn duiven heeft toch een deukje opgelopen. Nergens voor nodig aldus W. Hij verwacht een goed seizoen. We gaan het zien. Overigens heb ik duiven met ernstige verschijnselen van het hok verwijderd.

Koppelen.

In ieder geval heb ik nog geen duif kunnen koppelen. Eerst moet je na de enting een week of 2 geduld hebben. Het wordt in ieder geval tijd want bij de duivinnen heb ik al een ei gevonden. Zo ziek zijn ze dus ook niet blijkbaar. Vroege jongen heb ik in ieder geval niet. Met een beetje geluk kan ik aan de vluchten deel nemen. Anders wordt het de natour en is er sprake van sabbatical year met de jongen. DE kwekers ga ik koppelen, de vliegduiven mogen hun eigen partner uitzoeken. Ik hoop dan een ronde jongen te kunnen kweken. Voordeel is dat ik toch de eerste vluchten niet mee doe. Tenminste niet met de losplaatsen die op de site van de afdeling staan. Dit is nog niet zeker zoals ik lees. Iets meer Zuid, bijvoorbeeld langs de A31 naar beneden kan mijn mening doen veranderen. En die van veel liefhebbers denk ik. 317 Tegenstemmers voor Duitsland is toch wel een behoorlijke grote groep moet ik zeggen. 

Op reis.

Morgen gaan we naar Sittard. Een hele reis voor een potje voetbal. Ik heb het er graag voor over. In mijn functie als SLO bij FC Emmen ontmoet ik veel mensen. Die zijn meest heel prettig in omgang. We hebben een gemeenschappelijk belang ondanks dat we van verschillende clubs zijn. Een verstandhouding als deze zou in de duivensport wat mij betreft ook wel toepassing mogen zijn. Praten en met elkaar van mening wisselen zet meet zoden aan de dijk dan met modder gooien al zullen niet alle mensen dit met mij eens zijn. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.