Bijzonder

Komen we nog aan normale vluchten toe? Dit seizoen wordt gekenmerkt door veel bijzondere vluchten met de daarbij behorende ellende in de vorm van verliezen. Liefhebbers in Noord Nederland likken nog steeds de wonden van 6 juni. Dagelijks komen nog duiven terug. De meesten zullen nooit een mand meer zien vanwege onbruikbaar.  Afgelopen weekend stonden 2 vluchten bij ons op het programma. Voor de kuitenbijters Lorris. Voor liefhebbers met weinig zitvlees, Arlon. De eerste vlucht kende een vroege lossing, de 2e een latere maar kende een aanzienlijk sneller verloop dan vlucht nummer 1. Volgens mij was Arlon de vlucht met het snelste verloop dit jaar, dik 20 minuten en dat is voor een vlucht met zo’n afstand normaal lijkt mij. Lorris was voor met name de broers S. uit Ter Apel een hoogtepunt dit jaar. Naar het debacle van Sens, waarvan nu iets meer dan de helft terug is, zetten ze nu een prestatie neer die waarschijnlijk niet snel overtroffen zal worden. 1,2 en 8 in de sector met slechts 7 duiven mee. Niet voor iedereen was het feest overigens. In onze rayons. 7 en 8, had ongeveer 30% van de liefhebbers geen duif op papier!!!. De laatste duiven op papier zakten door de grens van 1000 meter en dan weet je het meest wel. Nee, het dagfondspel is door het debacle vanuit Sens in Noord Nederland letterlijk en figuurlijk de nek omgedraaid. En we zijn op deze discipline nog maar op de helft.

Een verrassing.

Die had 1 van mijn duivinnen voor mij in petto. Als het simpelweg niet gaat houd je nergens rekening mee. De duivin is een zomerjong van 2020 en komt de laatste tijd steeds meer in beeld. Haar vader is een duif van G.E., de moeder eentje van mij  oude soort die overigens bij een duivenvriend van mij zit. Mijn 2e duif zat ook nog goed en dit is mijn aangewezen, tevens beste duif van dit moment. Hij heeft nog maar 1 keer gemist. Het is een zoon van mijn Belg 96. Hoe kan het ook anders. Na 9 duiven stokte de teller en duurde het tot ver in de middag dat er weer duiven kwamen. Van de 18 bleken 15 in staat om dezelfde dag het hok terug te vinden. Zondagmorgen liepen al vroeg de overige 3 op het hok. Een teken dat zondag de omstandigheden aanzienlijk beter waren dan zaterdag al leek het daar niet op. Dus, alle duiven terug. Zelfs eentje die voor het eerst in de mand zat. Nog 2 midfondvluchten en dan is het leed geleden. 

Kennis.

Afgelopen weekend dus iets beter. Toch had ik maandagavond bezoek van een topmelker om de boel eens te bekijken. “Goede duiven maar ze hebben het niet” was zijn mening. Bij het bekijken van foto’s van zijn duiven kon je duidelijk het verschil zien. Bij het bespreken van enkele zaken kwam ik tot de conclusie dat het hele seizoen bij mij niet in het teken van de duivensport heeft gestaan. Zaken die voor mij normaal gesproken “gewoon” waren, heb ik nu simpelweg vergeten. Iets van de hoofdzaken niet van de bijzaken kunnen onderscheiden. Een valkuil voor het gros van de liefhebbers. Meteen de draad weer opgepakt en eens kijken wat er nog te redden valt. Hoewel veel niet meer zal veranderen. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.