Bijzonder

Komend weekend worden we geconfronteerd met een wel heel bijzonder verschijnsel. Terwijl in Zuid Nederland morgen de mussen dood van het dak vallen zou je op de wadden zo maar een jas nodig kunnen hebben. Wat dit voor onze duiven teweeg gaat brengen???. Ik weet het niet. Liever had ik gewone temperaturen maar het weer heb je nu eenmaal niet in de hand.  Zelf denk ik aan een vlucht met een vreemd verloop. Mede doordat de wind onderweg van Zuid naar Noord draait. Gelukkig ging de korving van donderdag niet door. Dit wordt dus nu vanavond. De duiven gaan naar Marche, rond de 300 kilometer voor mij. Het wordt een gezamenlijke lossing met afdeling 11 (Friesland) Dit was, als alles normaal was verlopen, gepland. Heb ik verder geen problemen mee. Je vliegt toch in de regio tegen elkaar. Beter een gezamenlijk concours met de Friezen dan duiven vervoeren in een aanhanger zonder werkende verluchting. Ook afgelopen vrijdag moest ik de chauffeur vragen het verluchtingssysteem van de kar aan te zetten. Het is natuurlijk van de zotte dat je hier om vragen moet!!!. Dat ding moet altijd aan staan, punt. En wij waren overigens niet de enige vereniging waar dit gebeurde. Conclusie, melkers, wees op je hoede. Onder deze omstandigheden kan een slecht verluchte kar rampzalige gevolgen hebben. 

Fond.

Nooit mijn ding. Hieraan liggen verschillende zaken ten grondslag. Het lange wachten bijvoorbeeld. Daarnaast dacht ik dat mijn duiven dit niet konden. Toch dit jaar besloten enkele duiven hierop te spelen. En tot op heden valt het niet tegen. Sterker, afgelopen weekend klasseerden zich 3 van de 6 binnen de top 10 in de vereniging. Zelfs de eerste was voor een duif van mij. Zelden vertoond. De laatste keer was op Orleans. Een hele zware uitvoering kan ik mij nog herinneren die met slechts enkele centimeters over de streep werd getrokken. Nu dus opnieuw. Haar vader is de 621 en de moeder is een dochter van de Belg 96. Die stond toen gekoppeld aan bekende “de 99” van Adri van der Linden. Ook op de eerste fondvlucht was ze paraat. Het kan verkeren riep Bredero. Eentje is nog onderweg. Een ander liep binnen. NIets aan de hand zo op het eerste gezicht. In het hok dacht ik in eerste instantie dat de waterpan omgevallen was. Dit bleek niet het geval. In de krop van deze duivin zet een gat ten grote van een 2-euro muntstuk. Zondagmorgen is dit duivinnetje door clubgenoot Gerrit geholpen. Gelukkig is alles weer goed. Eten en drinken gaat prima. Alleen was Sens haar laatste vlucht dit jaar.

Vitesse.

Weert verliep niet zoals gehoopt. Duiven waren te laat. Daarnaast nog bijna een minuut verspeelt en dan gaat het wel heel snel. Wel de helft van de duiven in 2 minuten in de klok. Dat was dan wel weer goed. Ook alles snel binnen. 5 van de 8 in het rayon prijs. Het kan allemaal minder zeg ik maar. Ik denk dat het hok nu goed is. Ook het systeem van voeren, ruim voldoende, slaat blijkbaar aan. Weinig duiven verspeeld tot nu toe. 

De jongen.

Beginnen nu goed te trainen. Ze trekken ook weg en dat is dan het teken om te beginnen met africhten. Het heeft even geduurd. Als ik terug kijk zie ik dat mijn jongen nu ongeveer 100 dagen oud zijn. Koppeling 31 januari. Een mooi tijdstip om te beginnen. Dit weekend nog een enting tegen pokken en de 2e ronde ook nog paramyxo/rota. De laatste enting voor de 2e keer. Die 2e enting is van essentieel belang. Daar ben ik nu achter gekomen. Ook van deze 2e ronde hebben een aantal het loodje gelegd terwijl de eerste ronde nergens last van heeft na de 2e enting. Heel belangrijk denk ik. Jonge duiven, een noodzakelijk kwaad. Als alles verloopt volgens plan is het een prachtig spelletje. Lukt het niet en zit het tegen dan kun je het beter over slaan. Bij mij zit het altijd ergens tussen in. Wel, we gaan het zien dit weekend. Allemaal succes.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.