Dinsdag, 2 juli 2019

Toch nog.

Vanmorgen liep de 990 op het hok. Van afgelopen zaterdag. DE duif had zich volledig gegeven. Compleet kapot. Mooi rustig herstellen en dan maar kijken wat het wordt. Hij is de vader van mijn beste duif tot nu toe. Duiven die een hele tijd hebben gezeten zijn in mijn optiek niet meer geschikt om mee te vliegen. Zoveel is mij wel duidelijk geworden.

Gesprek.

Gisteren meer dan een uur aan de telefoon gehangen met S. Uren kunnen wij met elkaar over duiven en gerelateerde zaken praten. Meest over duiven, dat wel. Het spel met de jonge duiven ligt in onze regio volledig op zijn gat. De verliezen zijn enorm!!!. Het is duidelijk, bijna niemand is gebaat bij het jonge duiven programma zoals die ons nu is voorgeschoteld. Dat weet je natuurlijk voor de vluchten niet maar nu het spel op de wagen zit is meer duidelijk geworden. Alleen de specialisten, een minderheid volgens mij, hebben op dit vlak iets te zoeken. Zij vonden het dan ook niet terecht dat zoals afgelopen weekend de vluchten met de jongen geen doorgang mochten vinden. Wat hebben de liefhebbers die wel wilden spelen geluk gehad. Volgens mij waren deze vluchten op een ramp uitgelopen. S. had overigens net als mij de eerste vlucht geen jongen mee. Je hebt nu eenmaal liefhebbers die weten wat de eerste vlucht in een container gebeurd. We keken terug naar 2018 en vergeleken het met 2019. In feite hebben ze niets geleerd. Nog steeds zijn de containers vol en worden heel veel duiven verspeeld. Testen in containers moet je uit laten voeren tijdens de vluchten en niet in het stille seizoen. Hoe warm is het in een container en wat doet deze hitte met jonge duiven tijdens het vervoer naar de losplaats. Allemaal zaken waar we het met ons beiden eens waren. 

Te ver.

Iets anders waar we het over hadden waren de afstanden waar jonge duiven in afdeling 10 mee starten. Te ver menen heel veel. Voor gezonde, ervaren jongen zijn grote sprongen geen probleem. Maar als we beginnen moeten de verste afstanden al een kleine 180 kilometer afleggen. Ik begrijp dat de voorvlucht afstanden van 100 kilometer niets vind maar 180 kilometer voor de overvlucht zorgt nu voor onvrede bij liefhebbers op de verste afstanden. Komt ook door de geleden verliezen. Het zou zo maar eens kunnen dat verenigingen juist van te verre beginafstanden niet meer mee gaan doen. Maar wat moet je dan. De 2e tour heeft ook een beginafstand van dik 170 kilometer voor de verste afstanden. Waar dit allemaal goed voor is??. Beter lijkt mij om, net als vroeger, op een kortere afstand te beginnen en daarna sprongen te maken. Na een paar weken kun je dan grote sprongen maken. Maar dat niet iedereen blij is met de huidige gang van zaken is mij al wel duidelijk geworden.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.