Dinsdag, 28 mei 2019

Afgelopen weekend.

Nog steeds niet best te spreken over de prestatie van mijn doffers. Ik had ze een weekend thuis gelaten. Resetten werd het toverwoord. Het woord was aanwezig maar het resetten bleef achterwege. Met andere woorden, het viel allemaal wat tegen. Waarom, als ze toch niet presteren, de duiven niet op de fond spelen hoor ik wel eens. Simpel, als ze van 200 kilometer het niet kunnen, kun je het op afstanden van meer dan 500 kilometer helemaal wel vergeten. Daarnaast kweek ik liever geen zitvlees. Toch had ik goede hoop. Een goede, intensieve training was hiervan de oorzaak. En dan toch de spreekwoordelijke deksel op de neus. Aan de Boonackers is duivensport zeker niet zoals enkele jaren terug. Hoe dit kan??. Goede duiven naar de kweek en daarnaast een paar jaren geen jongen over houden. Tja, dan sta je zo met lege handen en kom je in de cirkel waar ik momenteel in verkeer. Het valt niet mee. 

Jongen een puinhoop.

Jaren bleef ik verschoond van ellende. Dit jaar lijkt het sinds lange tijd toch mis te gaan. Niet dat alles groen en geel schijt maar alles is niet zoals het hoort. De reden??. De duif die een jaar weg is geweest misschien. Wie het weet mag het zeggen. De late jongen voor het eerst naar buiten afgelopen maandag. Gelijk veel meer ruimte in het hok gekregen. Van de 20 waren er zeker een stuk of 7 weg gisteravond. In plaats van rond het hok te lopen kozen enkele meteen het luchtruim als ultieme doel en dat was vliegen geblazen. Hoger, hoger en nog eens hoger. Totdat ze uit zicht waren en dat waren ze tot vanmorgen nog steeds. Het kan niet op!!!. Maar, een schrale troost, je kunt er niets aan doen. Ik heb hier nu eenmaal voor gekozen en kan hierin nu niets meer veranderen. De eerste ronde precies hetzelfde gedaan en hiervan zijn de meesten nog aanwezig. Misschien komt er nog iets terug. Ze hebben toch een tijdje buiten in de ren kunnen zitten. Helemaal onbekend zal de omgeving derhalve niet zijn. We zullen zien.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.