Dinsdag, 4 juni 2019

Misse boel.

Dat is het al een tijdje. Duiven die steeds te laat komen en toch gezond zijn. Heb ze een paar keer laten onderzoeken en niets te vinden. Afgelopen zaterdag sta je te wachten. Vol goede moed, dat dan wel. Waarom??. Vanwege de goede trainingsarbeid. De doffers Lieten zich wat dit betreft goed zien. Je hoopt dan dat dit vertaald wordt naar een goed resultaat. Niets van dit want de vertaling van deze goede training was de spreekwoordelijke deksel op de neus. Veel te laat. Ik was niet de enige maar ik kijk altijd naar melkers die voor mij staan. Niet naar die achter mij draaien. Het mag duidelijk zijn, Ik ben niet tevreden. Daarnaast heb ik afgelopen weekend ook nog 2 verspeeld. Wel 2 die nog niets hadden laten zien maar thuis komen is toch het minste wat je van ervaren duiven moet kunnen verwachten. Mijn eerste was de 427, een late van 2018. Alleen een paar keer mee op de natour is blijkbaar genoeg om toch regelmatig op de uitslag te verschijnen. Het is een zoon van de Belg 96, dus helemaal vreemd is het niet. De eerste 4 waren overigens allemaal nazaten van deze duivin. Komend weekend hoef ik niet zwaar te tillen want ik heb aan mijn kleine 8-vaks mand genoeg. De duiven die niets laten zien blijven thuis. Te weinig kwaliteit, laat ik het daar maar op houden.

De jongen, dat is een ander verhaal. Ellende en nog eens ellende. Gelukkig speelt het zich af in het duivenhok maar vrolijk word ik hier niet van. Regelmatig heb ik een duif dood in het hok liggen. Ze sterven snel. Zo gedragen ze zich normaal en een tijdje later hebben ze het tijdelijke voor het eeuwige verruild. Kuren heeft in mijn optiek geen zin. Afgelopen donderdag lag ineens een duif te spartelen in het hok. Dit resulteerde in paniek bij de overige bewoners. Die durven tot op heden met goed fatsoen nog steeds niet in de ren. Vanaf dat moment komen ze overdag niet meer in de ren. Alleen voor een bad. Zaterdag nog eentje omgevallen en gisteren heb ik de laatste die niet in orde was zelf maar uit zijn lijden verlost. Tel daarbij nog de verliezen van afgelopen week, dan zul je begrijpen dat de lol helemaal verdwenen is. Met name omdat ik in feite opnieuw beginnen moet. Een slechte start zullen we maar zeggen. Maar, de rest ziet er nu goed uit. Gisteren en vandaag weer getraind. Goed, de sturing ben je een beetje kwijt na een week binnen zitten maar dat duurt een paar dagen en dan is dit ook weer onder controle. Toch zie je dat zonder medicijnen. de boel toch onder controle gebracht kan worden. Ik heb ruggespraak gehouden met H. Die vertelde mij de dosis balance te verhogen en daarnaast te gaan sproeien, vernevelen met genoemd product. Volgens H. is het een virus die mijn hok getroffen heeft. Dan heeft kuren sowieso geen zin. In 2016 kreek ik ook zo ineens een aanval van adeno tijdens de vluchten. Paniek en meteen de duiven na laten kijken. Niets aan de hand volgens H. en gewoon de duiven spelen. Het werd een hele beste uitslag met veel duiven in de kop van de uitslag. Zoals ik het nu kan bekijken heeft het vernevelen zijn vruchten afgeworpen. De late jongen laat ik na het debacle van afgelopen week nu alleen s’ avonds los. Ze zijn nu een stuk rustiger en geen duif die nog vertrokken is. Dit geeft de burger weer moed in barre tijden voor een duivenmelker. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.