Foto’s

Of ik nog duiven op de foto zette. Hoezo, waarom niet? Wel, het gerucht ging dat ik voor iemand anders fotografeerde en dit niet voor anderen meer deed. Hoe komen mensen op het idee om dit de wereld in te strooien. Dat mensen niet veel foto’s van mijn hand zien heeft meer te maken met motivatie dan met het niet meer doen. Zo af en toe zet ik ze nog op de foto. Het is voor mij hobby en geen noodzaak om geld te genereren. Dit vertelde ik aan een topliefhebber die mij belde om te vragen of bovenstaande klopte. Nee dus. Een afspraak wordt binnenkort gemaakt. Mag ik zijn topduiven op de foto zetten. Mooi toch. 

Gezond?

De kuur zit er op. En het moet gezegd, mijn duiven zien der weer top uit. Mooie mest, veel dons, honger en nog meer zaken die duiden op gezondheid. Komend weekend worden de duiven allemaal geënt tegen paratyfus. Wat daarna op het programma staat bespreek ik met W. Ik moet zeggen, het plezier om naar het duivenhok te lopen is weer beter geworden. Als je weet dat je malheur in het hok hebt dan worden de duivensloffen stukken zwaarder dan dat alles goed voor elkaar is. De gasfles moet worden bijgevuld. Die is na al het branden nagenoeg leeg. 

Vitaminen

Na de kuur geeft ik mijn duiven bakkersgist over het voer. Bakkersgist en dus geen biergist. In bakkersgist zitten alle B-vitaminen en die hebben ze na een kuur volgens W.M. echt nodig. Ook gebruik is Biergist maar daarin zijn volgens M. de meeste vitaminen niet meer aanwezig. In feite weggegooid geld. Daarnaast is bakkersgist ook stukken goedkoper dan biergist. Dat is vaak zo. Op bijproducten voor duiven wordt megaveel verdiend. Grote hoeveelheden voor weinig kopen. In potjes of flessen stoppen en dan voor tien keer zoveel als inkoop de boel verkopen. Dit ook voor mij een reden om nagenoeg niets te geven. Weinig rendement voor veel geld. Maar goed, je hebt altijd mensen die hierin geloven. Ik in ieder geval niet. Woekerwinsten heb je niet alleen op bijproducten, ook op medicijnen. Tenminste, voor jaren terug. Een voorbeeld. Een kuur tegen paratyfus kochten een maat en ik in voor zeg maar 15 gulden. We hadden een liter en maakten van deze liter 10 flesjes. Die werden dan voor 10 gulden verkocht. Tel uit je winst. Hetzelfde met Ridsol S. Een blik kopen met 100% werkzame stof Rodinazole. Hier nam je een deel van en vulde het potje aan met 90% anders stof. Zo had je dus 10% geelkuur. Het is nu allemaal veranderd. Ik was toen nog jong en op het gebruik van medicijnen ruste geen taboe. Het geven hiervan was meer gewoonte dan uitzondering. In de wereld waarin we nu leven is alles anders. Het verstrekken van medicijnen doe je alleen nog bij ziekte, niet om ziekte te voorkomen. Tenminste, zo hoort het te zijn. Wel moet ik eerlijk vertellen dat ik na de ellende in het hok misschien wel het geweer van schouder moet veranderen. Daarvoor heb ik nog enige tijd om over na te denken. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.