Gedoe.

Het is wel wat. In een seizoen ga je van het ene naar het andere uiterste. Is het niet te warm, dan is het weer te nat. Het valt niet mee. Op basis van de voorspelde weerberichten was het niet meer dan logisch om niet met de duiven weg te gaan. Ik had voor mij zelf de beslissing al genomen om de doffers thuis te houden. Duivinnen vind ik persoonlijk een ander verhaal. Die moeten in feite de mand in. Maar goed, het werd de twijfelaars makkelijk gemaakt. Niet vliegen dus. En wat je daarna op de sociale media allemaal ziet passeren. De ene na de andere intellectueel ventileert zijn of haar mening. Foto’s van mooie blauwe plekken aan de lucht dit weekend. Niet die van de zwarte, dreigende wolken waaruit veel hemelwater viel. Veel liefhebbers beseffen niet dat de duivensport onder een vergrootglas ligt. Niet alleen corona, en dan bedoel ik de regels waar we ons aan moeten houden, maar ook de omgang met onze dieren valt hier onder. Dit besef is volgens mij bij weinigen aanwezig. Ik wil niet de dienstklopper uit hangen maar bepaalde dingen zijn voor verbetering vatbaar. 

En nu?

Dat is de vraag waar liefhebbers mee worstelen. Het door velen heilig verklaarde vliegprogramma moet natuurlijk zijn doorgang vinden. Als duiven hier nu wel of niet klaar voor zijn speelt voor velen geen rol. Vliegen moeten ze. Opschuiven, nog nooit van gehoord. Het aantal kilometers die duiven onder de vleugels moeten hebben is in mijn optiek veel te weinig. Minimaal 2 midfondvluchten moeten ze hebben gehad. Nu de ene vervallen is voldoet niets meer aan deze ongeschreven eis. Nu is het aan iedereen zelf om een keuze te maken. Ik heb die al afgelopen weekend gemaakt. Geen fond dit weekend en misschien wel het hele jaar niet. Mijn duiven gaan allemaal op de vitesse mee voor een resetvlucht zeg maar. Het compas moet weer richting Emmen na de mislukte vlucht uit Chimay. Vitesse kampioen kan ik door het niet deel nemen aan de Duitslandvluchten toch niet meer worden. Fond speel ik dus niet. Blijft alleen de vraag over, waarom heb ik nog duiven????. Het seizoen met de oude duiven stelt op deze wijze bijna niets meer voor. Goed, het is een eigen keuze maar het zet jezelf wel aan het denken. Een half jaar ploeteren om te komen waar je nu bent en dan bijna met lege handen staan. Tel daarbij het missen van een behoorlijke groep duiven. Duivensport een leuke hobby? Heb zo mijn twijfels.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.