Het wordt minder

Ik weet niet of liefhebbers uitslagen bewaren. Ik wel. Zo af en toe komt de oude doos tevoorschijn. Lekker neuzen in oude glorie zeg maar. Terug dwalen in tijden dat duiven de pannen van het dak vlogen. Gekheid natuurlijk. Maar het lezen van uitslagen doe ik zeker. Wat dan het meest op valt is de teruggang in leden. Zo pakte ik een willekeurige verenigingsuitslag uit 2016. Soissons, 343 duiven ingekorfd door 19 leden. Van deze 19 leden zijn nu nog 8 die in onze club actief aan vluchten deelnemen. Dus maar liefst 11 zijn om diverse redenen vertrokken of gestopt. Ik denk dat deze afslanking niet alleen bij ons in de club, maar overal in het land plaats vind. Het is al met al droevig gesteld. Wat dan wel weer opvallend is dat, als iedereen mee doet, het aantal duiven in principe niet minder geworden is. Liefhebbers gaan meer duiven houden. De reden van stoppen is divers. Ik ken liefhebbers die gewoon de sport niets meer vinden. Het geneuzel er om heen, waar beslissingen worden genomen die ze niets vinden, is hier een van. Ik kijk alleen al naar de begindatum komend jaar. Die staat volgens mij in het eerste weekend van april gepland. De zomertijd gaat eind maart altijd in. Voor mensen die van huis werken is dit een doemscenario dat werkelijkheid wordt. Het niet goed kunnen voorbereiden van een ploeg duiven is voor deze groep een doorn in het oog. Misschien wel een reden om te stoppen. In mijn kennissengroep ken ik zeker 2 liefhebbers die onmogelijk fatsoenlijk in het begin met duiven kunnen spelen vanwege eerder genoemde reden. De beslissing om vroeg te beginnen komt omdat het grootste deel van de liefhebbers niet meer actief is in het arbeidsproces. En het grootste deel bepaald nu eenmaal hoe de vlag er bij gaat hangen, niet beseffend dat werkende liefhebbers die nu misschien wel gaan stoppen, de toekomst voor de sport kunnen betekenen. WE kunnen in principe niemand missen.

Medicijnen

Een bekende liefhebber uit Dordrecht heeft inmiddels ook de klok aan de wilgen gehangen. Bij hem zijn de mega inkorvers o.a. een reden om te stoppen. Vliegen tegen liefhebbers met meer dan 200 duiven, of nog meer in de mand heeft in zijn ogen geen zin. Dat hierop te laat is geanticipeerd moge duidelijk zijn. Ook het gezond houden van een duivenstam wordt steeds moeilijker. Vaak rol je van de ene in de andere ziekte. Voordat je de jongen bijvoorbeeld in de mand kunt steken moet je diverse kuren, entingen o.i.d. verstrekken om ze in de benen te houden. Liefhebbers hebben door het (onjuist)gebruik van medicijnen er voor gezorgd dat de natuurlijke weerstand tot een minimum is gedaald. In “de Duif” heeft een aantal weken terug een interessant artikel gestaan over het gebruik van antibiotica. En dan met name in de duivensport. Nergens wordt aan dieren zoveel rommel gegeven als in de duivensport viel te lezen. Te pas en te onpas wordt de medicijnpot uit de kast gehaald om duiven te genezen van iets wat ze helemaal niet hebben. Ontsmetten noemen ze dit. Duiven zijn immuun geworden. Kuren helpt in sommige gevallen niet meer. Ik ken liefhebbers die iedere week een middel met daarin Baytril aan de duiven geven om gezond te blijven. Waar zijn we dan mee bezig. Ik moet overigens wel de hand in eigen boezem steken want tot 2014 was ik ook van de medicijnen. Nadien hebben mijn duiven nagenoeg niets meer gehad en ben ik over gegaan op natuurlijke producten. Dit gaat niet van de ene op de andere dag maar ik ben er van overtuigd dat op termijn de duiven sterker worden. Vanaf dat moment hebben al mijn duiven nog nooit weer een geelkuur gehad. Heb ik niet meer een koppenkuur gegeven. Alleen Balance en TKK krijgen mijn duiven nog. Duiven die daar niet tegen kunnen zullen het veld moeten ruimen. Een uitbraak van paratyfus gooide dit jaar wat het systeem betreft roet in het eten. Inmiddels lijkt dit ook weer onder controle. Kwestie van vaak enten zoals het nu lijkt. Ook WdB schreef afgelopen week in de duif een artikel waarin het gebruik van medicijnen, of beter het niet gebruiken, besproken werd. Opvallend dat veel topliefhebbers allemaal roepen om medicijngebruik aan banden te leggen. Al zal de doorsnee liefhebber hier anders over denken. 

Stemming.

Met S. had ik een gesprek over de stemming in onze afdeling over de “pilot” Duitsland vliegen. Zijn club had voor gestemd. Maar wat opviel was dat liefhebbers die helemaal niet spelen in het begin ook voor stemden. De discussie hierover zal ik u besparen maar bijzonder is het zeker. M. had ik gisteren aan de telefoon. Zijn club had ondanks dat de leden tegen waren, toch voor gestemd. Ook vreemd. Het systeem van stemmen moet ook op de schop. Als 11 van de 20 voor zijn is de hele vereniging voor. Dit is zo besloten maar is niet meer van deze tijd. Stel dat 51% van de Emmenaren op de PVDA stemt. Dan kun je niet zeggen, die andere 49% is dan ook maar PVDA. Als je dit wel zou doen breekt de pleuris los denk ik. Als je iets wilt regelen moet je in mijn ogen een ruime meerderheid hebben en niet een hele grote groep die tegen is. Zorgt voor onrust. 

Op eigen hok.

Gaat alles zijn gangetje. Alles mooi rustig. Door het thuis werken hoef ik nu geen lampen aan te hebben. Daardoor blijven ze ook rustig. Binnenkort worden alle duiven tegen paratyfus geënt met een levendige entstof. Vooraf worden ze niet gekuurd. Dit heeft als voordeel dat dragers van deze ziekte om zullen vallen. De zwakkelingen selecteren op deze wijze zich zelf uit. En dit is de situatie waar ik naar toe wil. Oude kweekduiven waarvan de jongen ziek werden heb ik allemaal verwijderd. Ook duiven met hangende vleugeltjes, scheefvliegers of manklopers hebben het veld geruimd. Na de enting zal ik een maand wachten om te koppelen. Vroeg kweken heeft bij mijn systeem toch geen zin. Dat heb dit jaar ondervonden. Kweken voor de havik, sperwer of slechtvalk vind ik zonde. Dan kun je de energie beter ergens anders in steken.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.