Katten

We maken allemaal dingen mee in het leven. Katten en duiven gaan Inprincipe niet samen. Wel als duiven aan een kat gewend zijn. Jaren hebben wij een kat gehad en nooit keek die naar duiven om. En de duiven waren aan de kat gewend en keken hiervan niet op. Toen onze kat het tijdelijke voor het eeuwige verruild had moest ik van strategie veranderen. De beste optie was een stroomdraad om de tuin. En dat hielp. Zo af en toe eens een schreeuw van een kat die een tikje kreeg. Hoe anders is het nu. Bij ons in de buurt zijn nieuwe mensen komen wonen. Bij hun bagage hoort een kat. Hasstike mooi. Ben wijs met katten. Maar, ik wil der geen last van hebben. Dit exemplaar is echter niet voor 1 gat te vangen en weet via het garagedak toch in de tuin te komen. Hier probeert ze vissen te vangen, kikkers te eten en vooral duiven laten schrikken. Afgelopen maandag sloeg ze toe waardoor alleen de schijnaanval voldoende was voor totale paniek bij de jonge duiven. Tot s’ avonds 10 uur vlogen nog enkele exemplaren rond. Door de angst is eentje bij een liefhebber aan de overkant van de straat binnen gelopen. Totale chaos. Duiven die niet naar buiten durven, niet willen eten. De hele planning ligt door elkaar. Tot nu toe heb ik de jongen niet meer buiten gehad. Langzaam komt het vertrouwen weer terug. Voorzichtigheid troef.

Afgelopen weekend.

Na lange tijd eindelijk iets positiefs te melden. Niet alles want overal valt over een beslissing wel iets te melden. Afgelopen donderdag inkorven voor een nationale sectorvlucht midfond. De vooruitzichten voor het komende weekend bleken zo slecht dat een lossing bijna niet mogelijk bleek. Voor vrijdag bleken de omstandigheden veel beter te zijn en besloot men om op deze dag te lossen. De duiven kwamen naar een losplaats dichter bij huis. Rethel, voor mij goed 400 kilometer. Het bericht hierover kwam op een dusdanig tijdstip dat veel liefhebbers, die duiven thuis hadden gelaten, hierop reageerden. Een gemiste kans om meer duiven in de mand te krijgen was het motto. Met name overnachtspelers hadden onder genoemde omstandigheden graag mee gedaan. Maar goed, de vlucht verliep goed t.o.v. voorgaande vluchten. Een concoursduur van een half uur is tegenwoordig al goed bij ons in de afdeling. Bij mij kwamen voor het eerst de duiven naar wens. In het rayon 11 van de 16 in de prijzen en dat is al heeeel lang geleden dat ik zoiets kon realiseren. DE eerste was een jaarlingdoffer, de 935. Een zomerjong en afgelopen jaar op de natour ook al eens goed voor een topnotering in de afdeling. Hij komt uit een doffer van Jan W.. Zijn moeder is een samenkweekproduct met Herman K. en mijzelf. Zij is een dochter van de Belg 96. Zijn klassering was een top 10 notering in het Rayon. Overigens bleef de 35 op de eerste Duitslandvlucht voor mij achter om een paar dagen later compleet leeg gevlogen thuis te komen. Na een rustperiode pakte hij de draad weer op en de laatste 5 vluchten vloog hij 4 prijzen. Eentje voor de toekomst dus. Ook geen duiven achter, dus het feest was compleet.

Hoe verder.

Met de oude duiven nog 1 midfond- en nog 3 eendaagse fondvluchten. Met name de 3 laatste vluchten zijn meer om des keizers baard. Het aantal deelnemende duiven is door de rampvlucht vanuit Sens geminimaliseerd. Toch wordt veel reclame gemaakt om deelname te stimuleren. Aan mij echter niet besteedt. Komend weekend zelf maar op pad met de duiven. De oude mogen namelijk niet mee met de africhting voor jongen. Volgens mij gaat die laatste groep bijna in lege containers naar de losplaats vanwege nagenoeg geen deelname. Tenminste, bij ons in de regio. De angst voor verliezen is bij veel liefhebbers ingeslopen. En niet gehaal ten onrechte. De laatste jaren zijn we geconfronteerd met behoorlijke verliezen met de jongen. De laatste tijd lees ik graag de bijdragen in de duif van Willen de B. Die zijn echt van toegevoegde waarde. Enkele punten van aandacht zijn wat mij betreft, geen onervaren jonge duiven africhten, spelen indien de temperatuur op de vluchtdag boven de 25 graden komt. En dan te bedenken dat een hitteprotocol pas bij temperaturen van boven de 25 graden in werking treedt. Kun je nagaan wat dit voor gevolgen voor jonge, onervaren duiven heeft. Die komen met 31 in de mand als de temperatuur tijdens inkorving onder 25 graden is. Ook een Zuisoostenwind is voor onervaren jonge duiven dodelijk. Deze wind wordt op moment van schrijven door buienradar voor komende zaterdag afgegeven. Zelfs voor ervaren duiven is deze wind om onverklaarbare reden al onwenselijk. Toch staan veel liefhebbers te trappelen van ongeduld om jongen duiven in te zetten. Neem van mij aan, dat hiervan veel met een druppel aan de neus bij de hokken komen te staan.

Weg.

Waarom blijven dit jaar zoveel duiven achter? Een veel gestelde vraag. Kijk, slechte weersomstandigheden zijn van alle tijden. Dan kan het verloop slecht zijn. Daar weten wij alles van. Maar dat bij zo op het oog prima omstandigheden, vluchten traag verlopen is nieuw. Bij echt duivenweer een concoursduur van meer dan een haf uur op een vlucht van 350 kilometer is nieuw. En dat niet 1, maar meerdere weken. Bij ons in de club is een behoorlijke groep die een groot deel van de duiven verspeeld heeft. Inclusief mijn eigen persoon. Iets dat nog niet vaak voor gekomen is. Opvallend is dat deze situatie plaats heeft gevonden op het zelfde tijdstip als de uitrol van 5G. Heeft dit met elkaar te maken. De lucht is voor met straling van diverse apparaten. Stoort dit het kompas van de postduif?.  Met name met jonge duiven zijn tijdens het opleren de gevolgen al desastreus te nomen. Tien keer weg geweest en dan op korte afstand meer dan de helft verspelen is meer regel dan uitzondering aan het worden. De sociale media staat hiermee vol. Normaal is het in ieder geval niet. Iedereen die met duiven gaat spelen dit weekend, veel wijsheid en succes.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.