Lezers

Opvallend hoeveel mensen zo af en toe op mijn site mijn hersenspinsels zitten te lezen.  Met name over paratyfus kreeg ik enkele vragen in mijn mailbox. Blijkbaar is dit probleem groter dan dat de meeste liefhebbers door hebben. Nu is paratyfus ook een echte sluipmoordenaar. Ik ben op dit gebied een ervaringsdeskundige sinds de uitbraken in 2004 en meer recentelijk 2019. Je zult het maar in je stam krijgen of hebben.  Vooral het laatste is dus een probleem. Wat moet je doen. De weg van de wetenschap zou je zeggen. Maar paratyfus is dus zoals eerder gezegd een echte sluipmoordenaar. Je ziet het niet maar voor dat je het door hebt wordt je getroffen. Veel liefhebbers kuren daarom als de duiven zo goed als door de rui zijn. Als de kuur überhaupt geholpen heeft weet men niet vanwege geen gedegen onderzoek. Hebben de duiven wel paratyfus en is de kuur die men geeft wel goed tegen de eventueel aanwezige bacterie??. Zonder antwoorden op deze vragen begeven duivenmelkers zich op de weg van antibiotica. Liefhebber X stuurde mij een mail. Op zijn hok zaten duiven die symptomen van paratyfus hadden. Of kuren dan wel zin had?. Nee, niet voordat je een antibiogram hebt laten maken van de ziekteverwekker. Toen mijn duiven het hadden bleek uit geen enkel onderzoek dat paratyfus aanwezig was. Echter waren de symptomen wel aanwezig. Dan rest nog maar 1 ding en dat is een dode duif bij een gespecialiseerd laboratorium laten onderzoeken. Toen pas kwam naar voren dat de bij mijn duiven gevonden stam resistent tegen bijna alle tegen bijna alle medicijnen was. Zo ver zijn we dus al. Kun je na gaan dat blind kuren dus nagenoeg geen zin heeft!!!!. Als na zo’ n onderzoek blijkt dat de duiven niets mankeert moet je met de vingers van medicatie afblijven. Dit heb ik aan betrokken liefhebber gemaild. Hij liet een van zijn duiven door genoemd laboratorium onderzoeken. Het resultaat heb ik overigens niet gehoord. 

Enten. 

In de tijd van onwetendheid kreeg ik van de dierenarts toch een medicijn(trimethoprimsulfa). 7 Dagen kuren, enten met een dode entstof en daarna nog een keer kuren. Het hielp allemaal niets want de ziekte verdween niet. Alleen Baytril leek werkzaam tegen de stam die in mijn duiven aanwezig was. Het laatste redmiddel. ik besloot echter om te kuren met Balance en dan gedurende enkele weken. Daarna werd voor mijn duiven door het laboratorium een speciale entstof ontwikkeld die ik oraal toe kon dienen. Pas na al deze handelingen bleek ik van paratyfus verlost. Ieder jaar ent ik dus oraal en mijn entstof wordt ieder jaar iets aangepast. Wat ook hielp was een enting met levende entstof. De enige levende entstof, zoosal-T, is inmiddels voor duiven uit de handel gehaald. Jammer. Dit kon je geven zonder te kuren. Gebeurde er niets dan kon je er van uit gaan dat de duiven geen paratyfus hadden. Hadden ze het wel dan werden enkele ziektedrager erg ziek en kon je op deze wijze selecteren. 

Levende entstof.  

Zoosal-T is dus van de markt vanwege geen winst halen uit productie van dit middel. Zo gaat het met veel zaken. Geen rendement, weg ermee. Nu las ik in Brieftaubensport een interessant artikel. Wat blijkt, de entstof voor duiven is verdwenen maar voor varkens is het nog steeds op de markt. Dezelfde bestanddelen als in Zoosal zitten ook in deze entstof. Biggen worden hier mee geënt tegen salmonella. En nog mooier, het kost bijna helemaal niets. Voor zeg maar 50 euro kun je ongeveer 1000 duiven enten. En dat terwijl het middel voor duiven op bijna een euro per duif kwam. Over rendement gesproken. Nogmaals, paratyfus. het blijft een moeilijk verhaal. Iedereen heeft hierover zijn eigen mening. In de duivensport houden we knoeien met medicijnen hoog in het vaandel. 

Het geel.

Ik ziet nu toch in de medicijnen modus. Met liefhebber Y had ik het over kuren tegen het geel. Vroeger kende men dit niet. Buijsman in de keel en het probleem was uit de wereld. Toen de wetenschap een stap voorwaarts had gedaan kwamen er onderzoeken. Men vond het geel en hiertegen ontdekte men een middel. Rodinazole bleek werkzaam tegen het organisme die de ziekte veroorzaakte. Waar vroeger geruimd werd ging men toen kuren. Eerst was het bestanddeel Rodinazole 5%. Die werd in de loop van tijd 10% en later 20%. Nu helpt kuren nagenoeg niet meer. Een voorbeeld. Liefhebber Y kocht bij topmelker YZ een ronde jongen. Y was niet van het kuren maar de aangekochte duiven bij YZ wel. Bij onderzoek van de duiven, die niet fris kwamen te zitten, bleek het geel aanwezig te zijn. En niet te zuinig. Een echte zware besmetting. Vanwege de aankoopprijs van de jonge duiven werd niet geruimd maar gekuurd met Rodinazole 20%. Na een kuur van 7 dagen werden de duiven opnieuw onderzocht. DE kuur had helemaal en dan ook helemaal niet geholpen. Nog steeds onder het geel. Restte niets anders dan deze duiven een enkele reis te bezorgen. Wat ik wil zeggen dat we wat medicijnen betreft aan het eind van de tunnel zijn gekomen.  Ontsmetten na de vlucht is water naar de zee dragen. Alleen bij duivenliefhebbers zit nu eenmaal tussen de oren dat duiven in de mand van alles kunnen oplopen. Wat weten ze niet maar “iets” moeten ze kunnen krijgen. Daarom maar ontsmetten. Ik moet eerlijk zijn, ook ik liep in de polonaise van medicatie voorop mee. Voortschrijdend inzicht heeft mij anders doen denken. De knop ging om. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.