Pffff.

Iets meer kon ik er niet van maken. Ik ben blij dat het seizoen met de oude duiven achter de rug is. Net dat ik dacht het lek boven te hebben bleek op een andere plek weer lekkage aanwezig te zijn. M.a.w. een zeperd 1e klas. Gelukkig ben ik de laatste tijd wel wat gewend dus was het leed snel geleden. In eerste instantie dacht ik aan een kat in de zak maar bij het sluiten van de markt bleken in het samenspel en rayon toch nog 4 stumperds een prijs te hebben gewonnen. Opvallend want een duivenvriend had alles al thuis toen bij mij nog geen pluim gearriveerd was!!!!!. Sterker, in het samenspel werd nog de 64e plek tegen 551 duiven gepakt. Dan vraag ik mij toch echt af of de kwaliteit niet achteruit hobbelt. Maar goed, het is niet anders. Binnen afzienbare tijd maar afscheid van een behoorlijke ploeg gaan nemen. Het zijn ook allemaal geen kampioenen natuurlijk. In het kielzog zullen ook opnieuw een behoorlijk aantal kwekers volgen. Het vizier kan weer op vooruit alhoewel dit niet gemakkelijk gaat worden.  

Africhten.

Daar ben ik mee begonnen. Ik hoop dat voor de melkers binnenkort een rustgevend middel op de markt komt om zo de zenuwen in bedwang te houden tijdens het africhten. Onder werkelijk, zo op het oog tenminste, prachtige omstandigheden voor de eerste keer een kleine 10 kilometer gereden. In 2 groepjes werden ze gelost. Bij thuiskomst zoals verwacht nog geen pluim thuis. Na goed een half uur was de tweede groep thuis. Op een deel van de eerste groep moest ik 2 uur wachten. De rest volgde daarna spoedig op 1 duif na. Die heb ik niet terug gezien. Twee dagen later op 20 kilometer gelost en opnieuw leek het er op dat de klok in de kast opgeborgen kon worden. Twee uren na lossing geen pluim terug. Na goed 2 uren een hele groep waaruit 20 duiven van mij kwamen. Verdeeld over de middag en avond kwamen nog 4 stuks na gedruppeld zodat de teller op 24 van de 28 stond. S’ avonds werd ik al gebeld door een liefhebber uit Kampen. Daar was een jong binnen gelopen. Deze kampioen zou door betreffende liefhebber de volgende dag in Hoogeveen gelost worden maar is tot op heden nog steeds onderweg. Ook van de andere 3 taal nog teken. Waarom moet dit alles zo snel? Een vraag die men wel een stelt. Wel, liefhebbers die 10 tot 15 keer met de jongen op pad zijn geweest komen ook wel eens een keer op de koffie. Voorbeelden genoeg. Waarom dan zoveel werk van africhten maken?. Ik denk dat duiven die uren op pad zijn geweest en moeten hebben zoeken, later minder snel verloren gaan dan duiven die 10 keer achter elkaar snel thuis waren. Vriend K. doet het al jaren op deze wijze. 10, 20, 30 en 50 kilometer. Wat hiervan terug komt, daarvan wordt nagenoeg niets meer verspeeld op de vluchten. Ook ik heb het afgelopen jaar op deze wijze gedaan en op een paar verliezen na op de eerste vlucht bleef daarna bijna geen duif meer achter. Zo heeft iedereen wel iets.

Verliezen.

Van duiven is niet meer uit de duivensport weg te denken. Massaal blijken duiven niet in staat om, zodra ze in de container komen, thuis te komen. Ook afgelopen weekend weer liefhebbers die met een drup aan de neus in het lokaal stonden. Een liefhebber deed dit jaar voor het eerst mee en dit zal, gezien zijn uitdraai van de klok, ook meteen zijn laatste zijn geweest. Slechts 1 duif terug van de 10 en dat pas laat in de middag na een lossing om 9 uur volgens mij. Triest natuurlijk. De kans is groot dat zo’ n liefhebber stopt. Uit een poll op facebook bleek dat een ruime meerderheid van de liefhebbers voor later beginnen is. Eind juli, begin augustus lijkt vroeg genoeg. Liefhebbers die gespecialiseerd zijn op het gebied van jonge duiven zullen het hiermee niet eens zijn. Dat begrijp ik. Maar staat het belang van de duif niet voorop? In 2017 hadden wij een pilot om in augustus te beginnen. Vanwege een groot succes is dit helaas niet verlengd. Onbegrijpelijk!!!. Blijkbaar hebben onzichtbare machten meer te zeggen dan dat de doorsnee liefhebber in de gaten heeft. Aan de aantallen die ingezet worden op dit moment valt af te lezen dat de angst om te verspelen diep zit. In denk dat de “natourlovers”, zo noemde een duivenvriend dit onderdeel, een steeds grotere groep gaat worden. Halfweg augustus beginnen en vervolgens een 5-tal vluchten tot 300 kilometer duiven ervaring op laten doen. Voor de echter diehards dan nog een paar taartvluchten en klaar is Kees. Zo gemakkelijk zal het niet gaan maar het is in ieder geval een optie. 

Wachten.

Ik wacht in ieder geval nog even. Het weer zit niet mee de laatste tijd en van africhten komt weinig. Tenminste, als je niet teveel risico wilt en durft te nemen. Venlo lijkt mij een prima vlucht om mee te beginnen. Afgelopen jaar ook gedaan en goed bevallen. In het begin gaat het stroef maar gaandeweg het seizoen komt het treintje wel op gang. We gaan het zien. De eerst komende weekends in ieder geval geen duiven mee en tijd voor andere zaken zoals fietsen. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.