Slecht en tevreden.

Dit zijn eigenlijk 2 zaken die in principe niet samen kunnen gaan. Anders geformuleerd. Zaterdag een slechte vlucht maar tevreden over het eindresultaat. Het hing in de lucht, een vreemd verloop. Geen vogel in de lucht te bekennen. Stil, dat was het. Geen wolk te zien. Temperatuur die snel op liep en gaandeweg de dag weer daalde. Veel liefhebbers hielden hun hart vast. De verschillen waren enorm in aankomsten. Wat dat betreft zat ik aan de goede kant van lijn. Van mijn elf duivinnen wisten 6 in de prijzen te komen. De eerste 5 ook nog redelijk op tijd. De eerste was de 144. Haar vader is een zoon van Moritz (Jan Westen) 2e nationaal asduif, moeder de Belg 96. Verder waren mijn eerste 2 getekenden ook beide present. Alle duiven, waarvan 1 een paar dagen later, weer present.  Het verschil tussen goed en minder goed wordt nu wel duidelijk. Zoals het er nu uit ziet is het groepje blijvers dit jaar behoorlijk. De helft zit boven de 50% prijs. Of een nog hoger percentage. Alle hangt af van wat na de vluchten met de jongen over blijft.

Begin.

Afgelopen maandag was het in mijn ogen voor duiven prachtig weer om te lappen. Wel een behoorlijk wind uit Westelijke richting maar dat moet in mijn optiek geen onoverkomelijke hindernis zijn voor duiven.  Hoe anders pakte dit uit.  Op een kilometer of 7 de duiven in kleine groepjes gelost in het kader van risicospreiding. Duiven leren hier sneller van. Kladvliegers moet je niet hebben. Na 2 uur wachten nog nooit geen duif terug. En dan weet je het wel. Af en toe melde zich na dik 2 uur een duif. Niet in een groepje of wat dan ook, stuk voor stuk. Na 8 uur stokte de teller die op 11  stuks stond. 9 in de min. Een mindere start kun je niet wensen. Totaal staat de teller nu op 16. Achteraf viel het nog mee. Maar 4 in de min op de eerste korte africhting, dat heb ik nog niet vaak mee gemaakt. Overigens ben ik wel wat gewend. Nog nooit heb ik, in tegenstelling tot bijna heel duivenminnend Nederland, duiven gehad die voor mij thuis waren. Zo had ik ooit een ronde laatjes die ook op 7 kilometer gelost werden, Dit groepje deed meer dan 3 uur over deze korte afstand. Maar geen verliezen achteraf. Misschien is de afstand wel te kort, wie weet. Vaak rijden met de jongen doe ik niet meer. Ze moeten een keer diep gaan om thuis te komen. Duiven die 20 keer voor de baas thuis zijn hebben in mijn optiek weinig geleerd.  

Enten.

Afgelopen weekend de dierenarts gehad om de 2e ronde voor de 2e keer de paramyxo/rota enting te geven. Ik vind 1 keer niet genoeg. Na 1 enting kregen de laten jongen toch nog rota verschijnselen. Duiven die in ademnood komen maar verder geen dichte luchtpijp hebben. Er is niets aan te zien. Binnen de kortste keren leggen ze het loodje. Nu, na de 2e enting lijkt alles onder controle. Meteen alle jongen ook tegen pokken laten enten. Mensen doe dit. Voor dat je het weet is het bingo. Dinsdag liep bij mij een jonge duif binnen waar zo op het eerste gezicht niets aan te zien was. Toen ik de duif, die binnen liep, pakte zag ik meteen dat deze pokken had. Een van de neusgaten helemaal dicht en de bek open. Ik kijk bijna nooit in de bek van een duif maar nu wel. Grote gele stukken in de snavel en keel. Difterie dus. De liefhebber in kwestie had het zelf niet gezien. Dit exemplaar was dus gewoon de mand in gegaan met alle vervelende gevolgen. Binnen de kortste keren de hele regio onder de pokken. Dus let op!!!. Enten!!!

Dit weekend.

Staan 2 vluchten op het programma. Vitesse gaat naar Venlo en voor de fond staat Orleans op het menu. Op de laatste vlucht doe ik 3 duivinnen mee die de eerste 2 vluchten nog niet gemist hebben. De rest die 2 keer gemist heeft blijft thuis. Of gaat misschien mee naar Venlo. Niet spelen is sowieso geen prijs. Morgenvroeg kieper ik de bak vol met veel vette voeding. Hiervan mogen ze de hele eten wat ze willen. Ook de duiven die mee gaan op de vitesse. Als je volle bak geeft overeten ze zich toch niet. Voeren met de lepel heb ik afgezworen. Misschien is dit wel een van de redenen dat het dit jaar beter gaat dan voorgaande jaren. En, niet te vergeten, is de kwaliteit van de duiven beter geworden. Succes allemaal.

 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.