Verliezen

De sociale media staat weer bol van van verliesberichten. Met name afdeling 9 was afgelopen weekend aan de beurt. Men staat voor een raadsel hoe het mogelijk is. Slechts 1 opmerking benaderde wat mij betreft de werkelijkheid. Deze persoon had het over de verluchting in de container. Die zou onvoldoende zijn. En zo is het. Ik kan het niet genoeg herhalen. Maar alles lijkt tegen dovemansoren bestemd. De containers van onze afdeling functioneren het best als de manden een bezetting hebben van maximaal 24 duiven. Aldus onderzoeken die verricht zijn. Deze adviezen worden niet ter harte genomen en we stoppen maar 31 in de mand met alle gevolgen van dien. Met S.v.B. had ik hierover nog contact. Wij zitten duidelijk op 1 lijn. Dat is wel duidelijk. v.B. zegt gewoon, boven de 25 graden korf ik geen jonge duiven meer in.  Als proef heeft hij eens een rit gemaakt in een container om zelf te ervaren wat duiven mee maken in een overvolle container. Geradbraakt kwam hij na de rit uit de container. De duiven gaan door een hel tijdens de rit was zijn conclusie. v.B. heeft het over hittestress. Een situatie waarbij de duiven door stress veel vocht verliezen en uitdroging op de loer ligt. Je kunt duiven leren om in de mand te drinken maar in stress situaties is alles anders. Door de week weet iedereen waar de sleutels van bijvoorbeeld de auto liggen. In paniek situaties loop je soms te zoeken en kun je niets vinden. Bij temperaturen beneden de 25 graden, op dit moment is het rond de 20 graden, is het allemaal redelijk te behappen. Hoe kan het dan dat op sommige plekken de verliezen hoger zijn dan elders. Het kan aan de plek liggen waar je in de container zit. Heb je de duiven bovenin zitten, ben je bij warmte bijna op voorhand aan de beurt. Het is ieder jaar een ingewikkelde materie. Het lijkt er op dat boekhouders en penningmeesters meer te vertellen hebben over het vervoer dan de liefhebbers zelf. Alles draait namelijk om geld, ook in de duivensport. Jammer dat ze i.p.v. een pilot richting Duitsland niets eens een pilot met 24 duiven in de mand doen. Ik denk dat wij aan het laatste meer hebben. 

Afgelopen zaterdag

Hadden we de 2e eendaagde fondvlucht vanuit het Franse Sens. Mooi op tijd uit de manden voor een mooie vlucht. Duiven in forme hebben hier geen enkel probleem mee. En je moet duiven hebben die ook de kwaliteit hebben om het aan te kunnen. Op papier heb ik duiven die dit moeten kunnen. Maar gezien de resultaten blijkt de papieren waarheid ver weg te liggen bij de werkelijkheid. In het samenspel, 532 duiven in concours, draait in principe niemand een vroege prijsduif. Mijn eerste werd in dit concours 17e en dat viel mij mee. De rest stuurde de spreekwoordelijke kat in de zak. Wel waren s’avonds de meeste duiven weer terug op het hok. Heeft dan de ellende van afgelopen winter, toch teveel invloed op het presteren van duiven? Volgens W.d.B. wel. In de Duif schreef hij dat als problemen in de winter niet van de lucht zijn, je kunt wachten op tegenvallend prestaties in het seizoen. En daar lijkt het wel op. Overigens hebben veel duiven last van scheef vliegen. Niet alleen bij mij, ook bij andere liefhebbers. Misschien dat in dit coronatijdperk alles te snel is gegaan en wij teveel van onze duiven vragen. Van sommige duiven straalt de vermoeidheid af. Komend weekend een midfondvlucht met een relatief korte afstand. Alleen jammer dat de duiven op donderdag weer de mand in moeten. 

De jongen.

Die hebben een spoedcursus training om naar huis te komen achter de rug. De tijd dringt om nog in te kunnen stappen. Wat dat betreft is het programma met de jongen een gedrocht. Voor de specialisten niet maar voor de doorsnee liefhebber??. Even een aanval van ziekte, en daar hebben veel liefhebbers mee te maken, en je kunt het schudden. Duiven moeten gekuurd worden, daarna herstellen. Maar met het programma wat wij hebben is wachten eigenlijk geen optie vanwege te grote sprongen. Je moet liefhebbers wat dat betreft ook in bescherming tegen hun zelf nemen. Te snel wordt gedacht dat duiven het wel weer aan kunnen met alle gevolgen van dien. De navluchten stellen dit jaar ook helemaal niets meer voor. 4 Korte vluchten met een maximum afstand van 260 kilometer is te weinig voor duiven om een fatsoenlijke leerschool te krijgen. Taartvluchten??. Moet je mee aankomen als je na de vluchten eventueel nog op vakantie wilt. Nee, het valt allemaal niet mee. Niet alleen voor de liefhebbers, ook voor bestuurders die alles wel in goede banen moet zien te krijgen. Goed, tot op dit moment heb ik met de jongen na alle trammelant, geen problemen meer gehad. Kan ook bijna niet. Als je ziet waar ze overal tegen zijn geënt en behandeld. Ze zijn nu 4 keer weg geweest. 10, 20, 30 en 50 kilometer. Slecht 2 jongen lieten zien het niet aan te kunnen. ZE moeten, gezien de tijd dat ze onderweg waren, wel e.e.a. geleerd hebben. Onder geleerd hebben versta ik dan het niet snel naar huis komen. Slechts 1 keer was een groep redelijk snel thuis. Verder was het sightseeing wat de klok sloeg. Maar goed, thuiskomen is voor mij belangrijker dan hard vliegen op dit moment. Thuiskomen, dit is de laatste tijd aan mijn duiven niet besteedt. We gaan het zien.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.