Veul heil en zeeg’n

Laat ik daar maar mee beginnen. Ik weet niet hoe u de jaarwisseling heeft ervaren maar bij ons leek het wel een “warzone”. Net als mij, weken veel mensen uit naar gebieden waar weinig tot geen vuurwerk ontstoken zou worden. In mijn geval het “Bargerveen”. Diverse mensen lieten hier de hond nog even genieten van frisse lucht. Aan de ene kant Duitsland, aan de ander Nederland. Wat een grote verschillen. Aan de Duitse kant nagenoeg geen lawaai terwijl richting Emmen en Klazienaveen het wel oorlog leek. Dikke rookpluimen aan de horizon van in brand gestoken zaken. Gebulder van carbidontploffingen en zwaar vuurwerk. Traditie noemen we dit in Nederland. Aan deze traditie zou maar zo eens een eind kunnen komen. Wat mij persoonlijk betreft kan het niet snel genoeg gebeuren. Wat een waanzin. Ik weet het, een koe vergeet dat zij ook kalf geweest is maar het wordt met de jaren steeds erger. Wat dan wel weer positief was is dat wij een zeearend hebben zien vliegen. Wat een grote vogel is dit. Het was al de 2e keer dat we een gezien hebben. Indrukwekkend. 

Kweken.

Daar ben ik nog niet aan begonnen. Afgelopen weekend was het een maand geleden dat ik de duiven heb laten enten. Geduld is wat dat betreft een schone zaak. Temeer omdat met name de kweekduivinnen weelderig beginnen te worden. Inmiddels ben ik begonnen de doffers bij te lichten. Bijlichten van duivinnen zorgt soms voor leggen na 3 of 4 dagen koppelen met als gevolg onbevruchte eieren. Daar zitten we niet op te wachten. De duivinnen eerst nog even op rantsoen. Ze hebben, net als de baas, teveel vet bij zich. Niet goed voor de leg. DE doffers ben ik wel aan het belichten. Daar is het s’morgens behoorlijk rumoerig in het hok. Eind van de week zet ik de kwekers bij elkaar. De vliegers later. 

Verbouwing

Inmiddels is de verbouwing bijna achter de rug. Het duivinnenhok moet nog worden voorzien van een roosterbodem zodat de duivinnen daar niet kunnen scharrelen. Overigens zal ik hier alleen gebruik van maken als ze vervelend worden aan het eind van de week. Voor de rest laat ik ze los op het hok. Bij de doffers staan de broedhokken in een hoek, tegen elkaar. Ze kunnen hierdoor elkaar bekijken. Misschien dat dit werkt om te motiveren. Omdat ik van mijn hok een “doos” wil maken moet het plafond nog hermetisch afgesloten worden. DE verluchting zal alleen nog maar aan de voorkant plaats vinden. Dit om tocht in de toekomst te voorkomen. Diverse liefhebbers vliegen ook in een “doos” en zijn bijzonder succesvol.  Geen tocht betekent ook geen luchtwegproblemen. Tenminste, dat hoop ik. En zonder luchtwegproblemen moet de goede weg in te slaan zijn. De toekomst zal het leren maar gevoelsmatig zit het wel snor. Het hok voelt goed zeg maar.

NKD

Afgelopen weekend nog even naar Assen geweest. DE Noordelijke kampioenendag vindt altijd in het eerste weekend van het nieuwe jaar plaats. Een gezellige boel. Even met mensen bijkletsen, elkaar een gezond 2020 toe wensen en ga zo maar door. DE enige opmerking van mijn kant en ook van anderen, was in eerste instantie het ontbreken van standhouders. Later hoorde iik dat bijna iedereen afgezegd had en ja, dan is sprake van overmacht. Daar kun je dan niets aan doen. Over de Duitslandvluchten verschillen liefhebbers nogal van mening. De een zegt, het valt denk ik wel mee terwijl een ander spreekt over de kans op behoorlijke verliezen. Liefhebber K. zei, “blijkbaar hebben liefhebbers weinig ervaring met dit soort vluchten maar neem van mij aan dat je hiervoor andere, sterkere duiven moet hebben”. Met name onervaren jaarlingen zouden volgens hem het zwaar krijgen in het begin. En zitten wij hier op te wachten??. Denk het niet. Voor alle duidelijkheid, K. is een liefhebber die zijn sporen in de sport reeds lang verdient heeft. Ook de bestuurscrisis op NPO-niveau passeerde de revue. Omdat ik niet alle ins en ouds weet heb ik hier geen duidelijke mening over. Van horen zeggen kan ik niets mee. Wat ik wel vind is dat zaken aan tafel besproken moeten worden, niet via de sociale media. Mensen op deze wijze aan de schandpaal nagelen kan en mag in mijn ogen niet. Maar, en dat is een feit, het rommelt wel in duivenland en dat is nooit goed.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.