Vrijdag, 14 juni 2019

Geen animo.

Halverwege het seizoen en bij ons in de club bijna niemand die nog met duiven speelt. Trainingsvluchten met de jongen die geen doorgang vinden vanwege geen belangstelling. Of erger, de duiven waren of zijn ziek. Trainen is dan uit den boze om over africhten helemaal maar te zwijgen. Doordat de trainingsvluchten niet door zijn gegaan wordt het wel heel lastig om in te stappen als je zo als ons achter in de afdeling woont. De eerste officiële vlucht is voor mij maar liefst 167 kilometer!!. Daarna, om het niet helemaal bont te maken, 2 keer bijna 200 kilometer. Om te beginnen wel te verstaan. Lekker om in te stappen. Het is typisch een programma voor de echte specialisten met jonge duiven. Die kunnen niet wachten om te beginnen. Het principe, jongen klaar te stomen voor de toekomst, wordt in mijn optiek hierbij volledig uit het oog verloren. Voor veel liefhebbers is het dus aan- of afhaken waarbij het laatste door veel gekozen wordt. Ik denk dat op de 2e tour wel eens een capaciteitstekort zou kunnen ontstaan, zoveel doen dan pas mee met de jonge duiven. Volgens dierenarts Nanne Wolff zou vroeg beginnen een verlies van jongen kunnen betekenen omdat de drang om mee te doen groter is dan wachten op een goede gezondheid van het jonge spul!!!.  Als ik zo links en rechts om mij heen kijk en mijn oren ten luister leg bespeur ik niet echt veel tevredenheid. Overigens niet over het functioneren van het nieuwe afdelingsbestuur. Die krijgen niets anders dan lof over de wijze hoe men met de achterban communiceert. Als ik kijk hoeveel oude duiven wij nog inkorven voor de midfond, dan heeft ook het midfondspel zijn langste tijd gehad. Waar zijn de tijden dat wij iedere week nog 300 duiven in concours hadden. Met 82 in de manden is het nu echt wel heel magertjes. Omdat mijn voorkeur naar deze vluchten gaat doe ik wel mee al is ook bij mij het kaf van het koren gescheiden. Misschien na dit weekend nog meer kaf. Dit weekend opnieuw 8 stuks mee. Veel om thuis te zien komen heb ik dus niet. Opnieuw beginnen na een paar jaren met veel verliezen onder de jongen, het valt niet mee.

Jonge duiven.

Die hebben nu de kop door het halster, Na het bezoek van een virus is mijn hok niet opnieuw vereert met een bezoek. DE draad nu snel weer oppakken en dat resulteert in noeste trainingsarbeid waarbij het jonge spul voor het eerst dit jaar uit beeld verdween. Letterlijk gezien dan. Een teken dat de gezondheid terug is. Klaar om mee te doen zijn ze nog niet. En instappen op 200 kilometer is voor mij geen optie. Wel jammer overigens want het spel met de jongen vind ik ook mooi. Maar goed, het is niet anders en dus gaat alles mee op de 2e tour. Ook de 2e rond begint nu zo langzamerhand rond te toeren. Die kunnen straks mooi bij de rest aansluiten. Veel succes dit weekend.

 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.