Ziekte

Ineens slaat het toe. Dode duiven. Het begon met eentje die niet fris zat. Een dag later overleden. Iets later weer een met dezelfde symptomen. Het is net of ze stikken.  Ook deze maar geruimd en een dag later opnieuw een exemplaar. Ook geruimd. Dezelfde dag meteen begonnen het hok te sproeien met balance.  Dat sloeg meteen aan want daarna zijn er geen nieuwe exemplaren meer bijgekomen. Gelukkig maar. Zoals ik begreep had ik te maken met Rota. Erg dodelijk dus. En mijn duiven kregen het ondanks een enting hiertegen. Balance, een wonderlijk middel. Aan ontsmetting met “rommel” doe ik niet. Antibiotica is aan mij niet besteedt. In combinatie met TKK ideaal om ziekten buiten het hok te houden. En zonder antibiotica moeten we op termijn toch kunnen. Waarom dan nu niet beginnen. Enten, overal tegen lijkt ook een remedie om je te wapenen tegen verschillende kwalen. Mijn jongen zijn 2 keer geënt tegen paramyxo/rota. Komend weekend voor de 2e keer tegen paratyfus (oraal). Daarna tegen pokken en nog een keer paratyfus. Dat moet denk ik voldoende zijn. Tis wel veel werk om een groepje duiven in de benen te houden.

Afgelopen weekend.

Stonden 2 vluchten op het programma. Vitesse en eendaagse fond. DE laatste geniet niet mijn voorkeur. Toch heb ik enkele duiven gespeeld, 6 stuks. Het viel niet tegen met 3 van de 6 ruim in de prijzen. DE eerste was een jaarling. Vader komt van Henk Scheffel, moeder is een duivin van Gerald Ensing. Zij had voorheen ook al 2 keer bij de eerste op mijn hok gevlogen. Alles dezelfde dag terug. Ook de vitesse verliep wat mij betreft boven verwachting. 1, 2 en 5. De eerste was de 126. Zij vloog 2 weken terug ook al de eerste op Arlon. Vader is de 30 Euroduif van Jan Westen, haar moeder een dochter van de Belg 96. Samenkweek met Herman Kasperink.  Nummer 2 is denk ik mijn beste duivin op dit moment. Als zomerjong vloog ze na een hokgenoor op de natour ook al een 2e. Nu dus opnieuw. Zij komt uit een zoon van Lukas 330 van Jan Westen terwijl haar moeder de 223 is. Topduivin uit de Belg 96. Ook hier was alles terug.

Trainen.

Over de wijze van trainen lopen de meningen nogal uiteen. Neem vriend Kees. Die zijn duiven trainen alsof ze achtervolgt door de duivel worden. Prachtig om te zien. Zijn prestaties zijn dan ook prima te noemen. Ook Bennie zijn duiven trainen prima maar presteren hier niet naar. Gerald zijn duiven komen amper bij het hok vandaan. Hooguit 5 minuten maar presteren in het weekend prima. Die van mij zitten hier tussen in. Die zijn zeg maar een minuut of 10 uit beeld om daarna nog een tijdje rond het hok te toeren. Zo zie je maar dat verschillende wegen naar Rome leiden. 

Jonge duiven.

Die zijn nog volop aan het ruien. In denk dat ze door het virus enige vertraging op hebben gelopen. Iedere morgen een pak veren. Overigens worden de eerste exemplaren al weer mooi glad. Ik heb nog 20 van de eerste ronde. Van de 2e ronde zijn er nog 18 plus een Belgische pieper die binnen liep. Het kaartke zou door de eigenaar worden gestuurd als ze na een paar weken nog aanwezig is. De eerste ronde trainen nu al prima. Dat 4 weken na de eerste loslating. Ik laat ze altijd lang binnen in de ren. DE buurt kunnen ze goed overzien en ik raak ze niet kwijt door de rover. De 2e ronde is deze week voor het eerste buiten. Zaterdag tel ik ze. De meesten zijn nog aanwezig. Ik denk dat dit groepje voor de nalijn bestemt is. Afgelopen jaar ook gedaan en dit is mij prima bevallen. Al met al gaat het prima zoals het lijkt. Op een vleugje rota na dan. 

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.