Vissen

Een dubbele lading voor het woord vissen. Op de eerste plaats is het op dit moment vissen naar wat mijn duiven onder de leden hebben. Dat vissen laat ik aan Nanne Wolff over die de duiven donderdag na gaat kijken. Zoals het nu gaat kan en wil ik zeker niet. Een trieste bedoening is het. Wat overigens wel opvalt is dat andere liefhebbers, die jongen van mij hebben, het redelijk doen. Met name bij duivenvriend N. in Duitsland doen ze het prima en spelen ze bijna iedere week 50% prijs. Ook in de buurt van Groningen wordt met jongen van mij gespeeld en afgelopen zaterdag was eentje bij duivenvriend Z. 2e op zijn hok met een top honderd notering in de CC. Het kan dus wel en blijkbaar hebben de duiven voldoende kwaliteit. Alleen komt dit de laatste tijd aan de Boonackers in Emmen bepaald niet naar buiten. 

Op de tweede plaats betekent vissen voor mij het pakken van mijn hengels en lekker aan de waterkant gaan zitten. Heerlijk. Afgelopen week vrijdag ben ik begonnen en was hier wel meteen succesvol. Mijn buurman naast mij op de wal vond dat ik ten opzichte van hem stukken beter pakte. Dat was inderdaad zo. Nu moet gezegd dat ik in een ver verleden redelijk uit de voeten kon met mijn vis vang kwaliteiten. Zo goed dat ik tijdens wedstrijden wel eens met een prijs naar huis ging. Ook gisteravond had ik een stek gevonden waar de ruisvoorns massaal aanwezig waren. DE tijd vloog voorbij. Op een gegeven moment werd het donker, zo donker dat de dobber nauwelijks nog zichtbaar was. De boel inpakken en naar huis. Onderweg werd ik nog gebeld. Het ging over duiven en dan word je meteen weer met de neus op de feiten gedrukt. Dit zijn dan moment dat je denkt, weg met die zooi. Waar doe ik het voor. Aan de waterkant heb je meer plezier. Als het niet wil ga je naar huis. Het hele jaar door kun je gaan en staan waar je maar wilt. Je hoeft nooit iemand te vragen of hij op de hengels wil letten of de vissen wil voeren. Vissen ruien niet en zijn het hele jaar glad. Allemaal voordelen. Maar ja, duivensport, tis een ziekte volgens mij. Als je eenmaal besmet raakt is genezing niet meer mogelijk.

Van de Apeldoornse africhting zijn 5 van de 13 jongen achter gebleven. Alle opgehaalde en nagekomen duiven bleven achter. Eentje heeft een barbecue in Kampen denk ik niet overleefd. Afgelopen vrijdag kwam nog eentje terug van de eerste natourvlucht. Wat moet je met zo’n duif?. Hij kan niet meer mee en zo heb ik nog een paar zitten. Prachtige duiven met nagenoeg geen ervaring. Ik denk dat ze de komende periode zelf maar lappen moet. Met een beetje geluk zouden de jongen die al een paar keer mee geweest zijn de laatste 2 vluchten nog mee. Tenminste, als ik ze gezond kan krijgen. Eerst maar afwachten wat uit het onderzoek komt.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.