Hoe een seizoen bepaald kan worden door een tijdschakelaar. Verduisteren doe ik al jaren d.m.v. een tijdschakelaar. Die stel ik in op 18.00 tot de volgende morgen 07.00 uur. Dan zitten ze lang genoeg in het donker. De lamp blijft branden tot 10.00 uur. Ik hoef dan niet om 07.00 uur bij het hok te zijn en kan zodoende s’morgens langer in mijn nest blijven liggen. Nadeel hiervan is dat ik niet kan zien of de lampen uit zijn want het hok is met platen afgeschermd om duisternis na te bootsen. OP een gegeven moment kwam ik in het hok tijdens het verduisteren en zag tot mij verbazing dat de lampen nog branden??!!. Wat was hier gebeurd??. Wat ik wel gezien had was dat een duif graag op de lamp ging zitten. De lamp was enigszins bevuild. Ik controleerde de tijdschakelaar en zag tot mij verbazing dat de duif waarschijnlijk met zijn pootjes de tijden aan had gepast. Het leed was echter al geleden. Toen begreep ik ook ineens waarom de duiven niet zo hadden geruid als andere jaren en waarom er wel verdacht veel pennen gevonden werden. Duidelijk is dat ik een periode heb zitten te slapen. Met het belichten probeerde ik de pluim nog vast te houden. Dat lukt behoorlijk maar sommige duiven zijn al behoorlijk ver in de pennenrui waardoor ze niet meer gespeeld kunnen worden. Voor mij is het seizoen dus over. alleen op de nalijn nog een paar die nog goed zijn. Maar Chalons gaan ze niet. Als ik mee doe dan wil ik ook kans maken op een mooie prijs en die kans is nu niet aanwezig. Ik heb een wijze les geleerd. Verslappen en presteren in de duivensport is iets dat niet samen gaat. Inmiddels heb ik de tijdschakelaar op een andere plek geplaatst waardoor geen duif meer in de buurt kan komen.
Pensioen.
Net als een vroegtijdig einde voor de duiven is ook voor mij een andere periode aangebroken. Pensioen. Een vreemd gevoel kan ik zeggen. Niet meer dat je s’morgens snel en rap de duiven moet verzorgen om op tijd te komen. Nu kan ik alles rustig afhandelen. Ik heb mijzelf ook beloofd meer tijd en energie in de de duiven te stoppen. Niet dat hierdoor de prestatie beter worden maar wel dat de kans op het maken van fouten kleiner wordt. We gaan het mee maken.
Afgelopen weekend.
Stond Rethel op het programma. Zo op het eerste gezicht leek het een niet al te moeilijke vlucht te worden vanwege een Zuidwesten wind. Hoge snelheden werden verwacht en dit kwam ook uit. Alleen ging het allemaal niet zo snel. In onze club een concoursduur van 45 minuten terwijl het maar een afstand is van goed 400 kilometer, Mijn duiven hebben geen regen gezien maar op andere plekken regende het lang. Een natte bedoeling. Ondanks deze omstandigheden kwamen mijn duiven slecht naar huis. De duiven die voorheen nog wel eens op tijd waren, blonken door afwezigheid. Met de 16e plek begon ik en slechts 3 van de 12 vlogen prijs. Een dikke tegenvaller. Vandaar ook mijn besluit voor komend weekend. Ik ben anders gewend. OP de nalijn 2 duiven mee waarvan de 936 opnieuw prijs vloog. Zij is 2 weken weg geweest maar kwam zelf terug. Blijkbaar heeft ze de kop door het halster. Om toch nog iets ervaring op te doen gaat ze mee naar Weert met nog een paar hokgenoten. Allemaal succes komend weekend.
