Afgelopen zaterdag hadden we een drietal vluchten op het programma staan. Overnacht, eendaagse fond en vitesse. Voor iedereen wat. De overnacht verliep in bij ons goed, zoals ik kon zien. De eendaagse kende, door de wind denk ik, een vreemd verloop. De vitesse, het meest wind gevoelig, verliep prima en kende een snel verloop. Ondanks het compacte spel in ons samenspel was het onze club in Emmen die de dienst uit maakte. Bij de eerste 10 zaten 9 duiven uit Emmen. Kun je nagaan wat wind met een vlucht kan doen. OP voorhand had ik een duivenmaat voorspeld dat als hij een eerste wou pakken, hij dit op deze vlucht moest doen. Hij speelde in het samenspel 1 en 2. Hij woont namelijk het meest Westelijk in het samenspel. Dan zit je in de goal. Maar, je moet wel raak schieten natuurlijk. Ook bij mij kwamen ze prima. In het samenspel 9 van de 14 vind ik niet slecht. de eerste 3 binnen de eerste 25 tegen 634 duiven.
Hoe kan het.
Dat we dit jaar met uitzonderlijke vluchten te maken hebben is duidelijk. De vlucht vanuit Rethel met een late lossing in hitte kende een bijzonder stroef verloop. Ook met de nodige achterblijvers en duiven die de dag na thuiskomst het loodje legden of heel erg ziek werden. In sommige gevallen werden duiven gewoon van de straat gepakt. In mijn geval 2, die niet meer in staat waren thuis te komen maar wel in de buurt zaten. Uit trackers bleek dat ongeveer 20% van de duiven kort na lossing aan de grond gingen om te drinken. Vervolgens bleven ze uren zitten om bij te komen. Dat dit niets met duivensport te maken had lijkt mij duidelijk. Op FB diverse stukjes kunnen lezen en trek hieruit de conclusie dat in Oost (ook een late lossing) en Noord dit de ervaring van veel liefhebbers was. Vervolgens lees ik dan in “op de hoogte” dat we het duivenwelzijn hoog in het vaandel moeten houden. Op Rethel was hiervan dus geen sprake. Nog steeds nergens vanuit onze afdeling een bericht over een eventuele toedracht voor de late lossing. Hierin had ik, in het kader van de transparantie, duidelijk iets anders verwacht. En met mij velen.
Nogmaals ligging.
Op de fond zou het verschil tussen aankomsten duidelijk kleiner moeten zijn dan op de vitesse. Afgelopen zaterdag de eerste eendaagse en een gezamenlijke lossing met Friesland. Lekker breed. Een wind uit Zuidelijke richting en dan zit je aan de Westkant in het voordeel. Maar zoals het afgelopen zaterdag ging, was wel heel extreem. Ik stond in de tuin bij de in mijn ogen betere hokken op de eendaagse fond in Nederland. Nog niet zo lang geleden zelfs nationaal kampioen op dit onderdeel. De verbazing werd groter en groter. Aan de hele Oostkant geen enkele duif terwijl aan de Westkant de duiven goed door vielen. Om een lang verhaal kort te maken, in het rayon speelden ze de eerste prijs en dat was in Friesland goed voor een prijs onderin de uitslag!!!!. De hele Oostkant werd overklast door Friesland zeg maar. Dat liefhebbers die richting de grens met Duitsland wonen niet bepaald in feeststemming verkeerde moge duidelijk zijn. Op deze wijze is het samengaan van de afdeling 10 en 11 een gedrocht aan het worden. Van spelvreugde op afdelingsniveau is geen sprake. Of zoals A.S. op zijn blog schreef, spelvreugde moet je met de nieuwe indeling maar op clubniveau gaan beleven. Ook elders in het land speelt dit dus blijkbaar. Bij ons was samengaan met afdeling Oost, misschien wel een beter optie geweest dan samen gaan met Friesland. Financieel gezien misschien het beste, sportief gezien een afknapper.
Ziek.
DE jongen beginnen nu pas goed te vliegen. Ik kweek altijd laat, eind januari. Daarna blijven ze in het hok en krijgen ze de eerste tijd redelijk veel te eten. Als alles gespeend is begin ik daarna de duiven los te laten. Ze zijn dan meest een week of 6, 7. Ze mogen een week of 2 op en rond het hok slenteren maar daarna moeten ze de lucht in. Veel zin hebben ze dan niet vanwege een invallende rui door verduistering. Ze begonnen net mooi in een koppel te vliegen toen ik ze heb laten enten. De dag na enting zag ik meteen dat het niet in orde was. Bij het binnen gaan bleef een groepje zitten. Reden om ze niet meer los te laten. Na overleg met H. de duiven meteen beginnen te behandelen met Balance. Opvallend aan dit alles was dat ik zelf ook niet in orde raakte. Ook beroerd en niet fit. Vreemd. Ook maar Balance genomen. Net als de duiven knapte ik na een paar dagen weer op. Het was zeker geen coli. Dat ruik je meteen bij binnenkomst in het hok. Dat kan in feite ook niet omdat door de dagelijkse toediening van MBT de duiven in feite geen geel kunnen hebben. Want geel is meest de aanleiding voor Coli. Laat je duiven maar onderzoeken en je zult zien dat coliduiven meest geel onder de leden hebben. Blijft alleen een virus over. Ik ben meteen ook gaan sproeien met Balance. Toen de mest goed, en de eetlust weer aanwezig was heb ik ze weer los gelaten. Het was even wennen maar ze vlogen weer. Het vreemde aan het vliegen was dat het koppel de straat niet uit kwam maar steeds keihard hele kleine rondjes vliegen. En dan niet gewoon vliegen, nee met volle vaart. Nog nooit gezien. Volgens A.I. had dit te maken met het nog niet volledig hersteld zijn na ziekte!!. Maar goed, vanmorgen voor het eerst dat ze uit zicht waren. De tijd is nu pas rijp om met africhten te beginnen. Te laat maar het is niet anders. We gaan zien wat het wordt. Het weer zit ook nog niet mee.
