Klinkt mij niet als muziek in de oren. Sterker, ik vind het verschrikkelijk. Komt door het steeds ouder worden. Voor het eerst dit jaar werd door de NPO een code rood afgegeven. Voor de jonge duiven wel te verstaan. Oude duiven konden gewoon worden ingekorfd, rekening houdend met het daarvoor in het leven geroepen “hitteprotocol”. Dit laatste is op verenigingsniveau nog wel een dingetje. We zijn het blijkbaar niet gewend. Onder we val ik persoonlijk niet. Ik had in de groepsapp het protocol geplaatst zodat iedereen hier van op de hoogte was. De uitvoering hiervan viel voor een deel in het water. Je loopt als het ware tegen een stukje onbegrip aan. Tja, daar sta je dan met je goede gedrag. Ik ben maar weg gelopen om aan de bar een verkoelende versnapering te nemen. Gelukkig werd ik door een clubgenoot uit de brand geholpen. Die nam zijn duiven weer mee naar huis als er geen aanpassingen werden verricht aan de wijze van omgang met dieren. Net als mij vindt deze melker ook dat het protocol niet voor niets in het leven is geroepen. Het gros van de liefhebbers is zogenaamd enorm begaan met het welzijn van dieren maar als puntje bij paaltje komt schuwen ze ook niet om de andere kant op te kijken. Je kunt in ieder geval je best doen. Nadat alles in orde was gemaakt werd ingekorfd. Hoogtepunt van de avond was opnieuw het vervoer. Bij aankomst van de kleine kar steek ik hierin meteen mijn kop. Luisteren of de verluchting ook aanstaat. U reeds het al, niet dus. En dat met een temperatuur van boven de 30 graden. Mijn vraag aan de chauffeur was dan ook waarom deze niet werkte. Antwoord, omdat de auto niet aan staat!!!. Het vriendelijke verzoek om dan maar meteen de auto maar te starten zodat onze duiven een beetje fatsoenlijk in de kar komen te zitten. Wat gebeurd er als door omstandigheden de auto een tijdje stil komt te staan en de verluchting dus niet werkt???. De uitkomst is niet ze moeilijk. Werkelijk, de moed zakt je in de schoenen. Iedere keer moet je alert zijn. Iets wat eigenlijk normaal moet zijn is voor ons iedere week weer een vraag. Melden heeft geen zin want we gaan ieder jaar weer op dezelfde voet verder. Dit hoor ik overigens uit meer afdelingen. En zo begon voor mij het duivenweekend.
Vitesse en fond.
Om te beginnen met het eerste onderdeel. In eerste instantie had het bestuur van Noord besloten om voor de Oostkant gezamenlijk met jong en oud naar Gennep te gaan. Dus let op, de 2e africhting voor jonge duiven zou voor de verste afstanden bijna 200 kilometer bedragen. Dit vanwege de kortste afstanden vanwege een nationaal kampioenschap. Hoe verzin je zoiets voor de jongen. Klopt, je kunt ze natuurlijk laten zitten. Dat hadden ook heel veel liefhebbers gedaan. Gelukkig kwam code rood voor de jongen in het spel en werd dit probleem door hogerhand opgelost. Maar wat als!!!. Dus alleen oude duiven naar Gennep. Ondanks de warmte verliep deze vlucht supersnel. Bij ons in de club stond het concours 9 minuten open. Geen eerste prijs voor mij maar clubgenoot Westerhof pakt de eerste in het samenspel met een duif door mij gekweekt. Kleindochter van de Belg 96. Ook zijn 2e duif, 3e in het samenspel, is een kleindochter van de Belg 96. Toch mooi dat als je iets weg geeft, dit ook nog goed blijkt te zijn. Mijn eigen duiven deden het ook prima en van de 14 duivinnen die wekelijks mee gaan vlogen in het samenspel 11 prijs. Door wat instappers viel de prestatie iets minder uit. Op de fond had ik gelukkig geen duiven mee. Langres werd een echte kuitenbijter. Een op sommige plekken veel te lange concoursduur. In sommige verenigingen moest op zondagmorgen nog geklokt worden. In de loop van zondag zijn nog behoorlijk duiven nagekomen maar het aantal dat nog steeds onderweg is kun je behoorlijk groot noemen. Achteraf hadden afdelingen die de vlucht afgelast of uitgesteld hebben, gelijk gekregen. Soms is het net als of liefhebbers een klein zetje nodig hebben om te beslissen om niet te korven. Iets van dierenwelzijn.
Jongen.
Die hebben volgens mij het spelletje nog niet helemaal door. Ik denk dat ik te laat begonnen ben met opleren. Maar door ziekte van mijn jongen kon ik in feite niet eerder. Afgelopen week net buiten Emmen gelapt met als resultaat 4 duiven in de min. Uren zijn ze onderweg geweest. Dit moeten ze ook mee maken hoor ik wel eens. Nou, ik heb het liever niet maar in de moderne duivensport ontkom je hier blijkbaar niet aan. Vanmorgen opnieuw maar weer in de korf. Het kan nu nog wat temperatuur betreft. Alleen een behoorlijke wind uit Noordoost en dan is het meteen andere koek lijkt het wel. Op 10 kilometer gelost en ook nu kwamen de eerste duiven stuk voor stuk. En dan weet je wel weer genoeg. Het kan bijna niet anders want heel duiven minnend Nederland is jongen aan het lappen vermoed ik. Na 2 uren waren er toch een 25 van de 36 terug denk ik. Het maakt selectie toch wel gemakkelijk. Of zoals ooit een topmelker eens zij, het is nu aan- of afhaken. En zo is het.
Komend weekend.
Zou maar zo eens alles afgelast kunnen worden. De rest van de week hoge temperaturen met op vrijdag een gevoelstemperatuur van 40 graden. Niet bepaald iets om duiven in te korven lijkt mij. Voor de jongen wordt het wel weer code rood bij deze vooruitzichten. Op donderdag de oude duiven inkorven voor Chalons en Champage. Ik denk niet dat de mijne mee gaan met deze vooruitzichten. We gaan het zien en iedereen veel wijsheid toegewenst.
